
Mukowiscydoza (Cystic Fibrosis, CF) to wieloukładowa choroba genetyczna, która wpływa na funkcjonowanie wielu narządów, w tym płuc, przewodu pokarmowego, trzustki, wątroby i układu rozrodczego. Kluczowym elementem terapii w mukowiscydozie jest odpowiednie żywienie, które wspiera leczenie, poprawia stan odżywienia oraz jakość życia pacjentów. Choroba ta prowadzi do licznych komplikacji, które bezpośrednio wpływają na stan zdrowia i odżywienia pacjentów, dlatego dieta odgrywa tu niezwykle ważną rolę.
Pacjenci z mukowiscydozą mają zwiększone zapotrzebowanie kaloryczne, co wynika z przewlekłych infekcji, stanu zapalnego oraz problemów z wchłanianiem składników odżywczych, które są spowodowane niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki. Zaburzenia te prowadzą do niedożywienia, osłabienia układu odpornościowego, a tym samym do większego ryzyka infekcji.
Odpowiednie żywienie w mukowiscydozie ma podstawowy cel: zapobieganie niedożywieniu, zapewnienie prawidłowego wzrostu i rozwoju, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, oraz wspieranie leczenia i rehabilitacji układu oddechowego. Zalecana dieta powinna być wysokoenergetyczna, bogata w tłuszcze, białko oraz złożone węglowodany, a także uzupełniona o suplementację enzymów trzustkowych, witamin i minerałów.

Dieta wysokoenergetyczna.
Zaleca się, aby dieta pacjentów z mukowiscydozą miała o 20-50% więcej kalorii niż standardowe zapotrzebowanie dla osób zdrowych. Kalorie powinny pochodzić z różnych źródeł makroskładników: tłuszczów, białek i węglowodanów.
Wysokie spożycie tłuszczów
Tłuszcze są skoncentrowanym źródłem energii, dlatego dieta pacjentów powinna zawierać dużą ilość łatwo przyswajalnych tłuszczów średniołańcuchowych (MCT). Ważne jest także, aby dostarczać kwasy tłuszczowe omega-6, omega-3 oraz DHA, które można znaleźć w olejach roślinnych (np. oliwa z oliwek, olej rzepakowy, olej lniany) oraz tłustych rybach (np. łosoś, makrela, pstrąg tęczowy).
Zwiększone zapotrzebowanie na białko
Białko w diecie pacjentów z mukowiscydozą powinno stanowić do 20% dziennego zapotrzebowania energetycznego i być dwukrotnie wyższe niż u zdrowych rówieśników. Produkty bogate w białko, takie jak sery żółte, pełnotłuste mleko, jaja, mięso i tłuste ryby, są kluczowe dla utrzymania prawidłowego stanu odżywienia oraz zapobiegania utracie masy mięśniowej.
Odpowiednie węglowodany
Ze względu na podwyższone zapotrzebowanie na tłuszcze i białko, węglowodany w diecie osób z mukowiscydozą powinny stanowić mniejszy udział. Najbardziej wskazane są węglowodany złożone, które można znaleźć w produktach zbożowych, kaszach, ryżu czy ziemniakach. Unikać należy natomiast cukrów prostych oraz spożywania napojów słodzonych między posiłkami.
Suplementacja enzymów trzustkowych
Pacjenci z mukowiscydozą często cierpią na niewydolność trzustki, co wymaga suplementacji enzymów trawiennych (np. pancreatyny) podczas posiłków. Dzięki temu proces trawienia i wchłaniania składników odżywczych przebiega prawidłowo.
Suplementacja witamin i minerałów
Mukowiscydoza utrudnia wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K) oraz soli mineralnych (sód, chlor, magnez, cynk). Konieczna jest suplementacja tych witamin i minerałów oraz regularna kontrola ich poziomów w organizmie.
Regularne monitorowanie stanu odżywienia
Stan odżywienia pacjentów z mukowiscydozą powinien być regularnie monitorowany za pomocą wskaźników antropometrycznych (np. BMI) oraz biochemicznych (np. poziom albuminy, witamin, elektrolitów).
